ฉากสยึ๋มกึ๋ยบนรถไฟใน AV เค้าถ่ายทำยังไงกันนะ (+18)

เนื่องจากผู้เขียนมักจะถูกถามจากเพื่อนบ่อยมาก ว่าไอ้เจ้าซีนสยึ๋มกึ๋ยใน AV ที่เค้าถ่ายกันในรถไฟนั้นเค้าถ่ายกันได้ยังไง? ไม่ถูกจับเหรอ? ที่ญี่ปุ่นถ่ายหนังแบบนี้ในรถไฟได้เหรอ?  ซึ่งนับได้ว่าเป็นคำถามติดอันดับท็อป 3 เลยก็ว่าได้  เพื่อคลายข้อสงสัยของเพื่อนสุดที่รักเราจึงได้ไปตามล่าหาคำตอบ  ซึ่งก็โชคดีที่ได้ไปเจอบล็อกๆนึงเข้าซึ่งเจ้าของบล็อกเป็นผู้กำกับหนังเอวี ทำให้ได้คำตอบที่โป๊ะเชะตรงตามคำตอบที่ต้องการ(ขอสงวนสิทธิ์ในการเปิดเผยชื่อบล็อก)  เขาได้ให้ข้อมูลไว้ค่อนข้างละเอียดมาก  และหากคุณอยากรู้คำตอบก็เชิญติดตามข้อมูลด้านล่างไปกับเราเลยค่ะ :)

ในโลกของธุรกิจเอวีนั้นมีกลุ่มโรคจิตกลุ่มหนึ่งซึ่งในภาษาญี่ปุ่นนั้นเรียกว่า กลุ่มจิคัง (แปลว่าโรคจิต) ที่มีชื่อเสียงอยู่  ซึ่งถ้าจะพูดกันให้ถูกก็คือเมื่อหลายปีก่อนนั้นมีกลุ่มนี้อยู่จริงแต่ว่ากันว่าในปัจจุบันนั้นไม่รู้ว่ายังมีอยู่หรือไม่ พวกเขาถือว่ามันเป็นงานงานหนึ่งซึ่งพวกเขาจะรับออร์เดอร์จากเมเกอร์(ตัวแทนผู้ผลิต AV)  มาเล่นเป็นโรคจิตจริงและถ่ายจริงในรถไฟตามคำสั่งของลูกค้า

เมื่อจะมีการถ่ายวิดีโอแนวโรคจิตบนรถไฟนั้นจะมีปัญหาที่ต้องหาคำตอบดังนี้
อย่างแรกคือจะเป็นไปไม่ได้เลยถ้าจะใช้ผู้หญิงทั่วไปในรถไฟจริงๆในการกระทำโรคจิตจริงๆ จึงต้องคิดแก้ปัญหาว่าจะทำอย่างไรดีเพื่อให้ได้ความสมจริงที่สุดซึ่งตัวเลือกของคำตอบที่จะเป็นไปได้ก็คือ “เซ็ตฉาก” หรือ “ใช้รถไฟจริง”  และแน่นอนหากเลือกข้อหลังคือการถ่ายทำในรถไฟจริงนั้นความเสี่ยงก็จะสูงมากเพราะการกระทำลามกอนาจารบนรถไฟนั้นเป็นสิ่งผิดกฎหมายอย่างแน่นอนในญี่ปุ่นและที่สำคัญอีกเหตุผลคือบนรถไฟจริงนั้นยังมีผู้โดยสารทั่วไปโดยสารอยู่ด้วนั่นเอง

ซึ่งทางแก้ปัญหาของกลุ่มจิคังก็คือ พวกเขาจะทำการสำรวจเก็บข้อมูลของรถไฟในแต่ละวันอย่างจริงจัง ข้อมูลที่พวกเขาเก็บเช่น
- เส้นทางไหน
- ช่วงเวลาไหน
- สถานีไหนถึงสถานีไหนที่คนโดยสารทั่วไปมีจำนวนน้อยเอื้อต่อการถ่ายทำโดยไม่คำนึงว่าจะเป็นสายในเมืองหรือนอกเมือง ผู้ที่เป็นเมเกอร์จะออร์เดอร์ความยาวของเทปที่ต้องการและเตรียมดาราหญิงให้ หลังจากนั้นก็แค่รอเทปที่เสร็จเรียบร้อยแล้วเท่านั้น

ต่อไปคือวิธีการถ่ายวิดีโอของกลุ่มจิคัง

1. เตรียมสถานที่

หลังจากที่ได้รับออร์เดอร์มาขั้นแรกก็จะตัดสินใจกันว่าใช้รถไฟสายไหนเส้นไหน เริ่มถ่ายตั้งแต่สถานีไหนถึงสถานีไหน  ซึ่งถ้าเป็นไปได้ก็จะเลือกรถไฟสายที่คนโดยสารน้อยๆสามารถถ่ายได้นานๆ(สำคัญที่สุดคือผู้โดยสารน้อย)  อีกปัจจัยที่สำคัญไม่แพ้กันคือเงื่อนไขที่ว่า “ประตูจะเปิดทางไหน” กลุ่มจิคังจะเลือกฝั่งที่ประตูเปิดน้อยกว่า
จะเห็นว่ากลุ่มจิคังจะไม่เลือกวิธีตั้งนาฬิกาจับเวลาในการเริ่มถ่ายทำจนจบการถ่ายทำ แต่จะเลือกวิธีการที่ว่าจะเริ่มต้นถ่ายจากสถานีไหนถึงสถานีไหน
ว่ากันว่าการทำแบบนี้นั้นจะให้ผลดีกว่าการจับเวลา
2. เริ่มถ่ายทำ
ในการถ่ายทำจะใช้กลุ่มคนรวมนางเอกและตากล้องแล้วประมาณ 10 คน(บางครั้งก็ขึ้นอยู่กับคำสั่งจากลูกค้า) ขึ้นรถไฟไปในเวลาเดียวกัน  หลังจากขึ้นรถไฟไปสิ่งแรกที่พวกเขาทำคือการมองหาจุดที่จะถ่ายทำ กลุ่มจิคังจำนวนนั้นรวมทั้งตากล้องจะยืนล้อมนางเอกไว้เพื่อเป็นการพลาไม่ให้ผู้โดยสารทั่วไปเห็น  ว่ากันว่าตำแหน่งที่ดีที่สุด(ปลอดภัยที่สุด)ก็คือตำแหน่งส่วนปลายของม้านั่งที่ติดกับประตู เพราะจะสามารถเป็นจุดหลบซ่อนได้ดีที่สุด(เนื่องจากเลือกนั่งในฝั่งที่ประตูไม่ค่อยเปิด)
นอกจาก นี้ยังกลุ่มที่ทำหน้าที่เป็นคนดูต้นทาง พวกนี้จะออกห่างมาจากพวกที่ล้อมนางเอกอยู่ คอยเดินไปเดินมาอยู่ในรถไฟเมื่อเกิดอะไรขึ้นก็จะคอยแจ้งให้พวกที่ถ่ายทำอยู่ทราบ โดยการส่งสัญญาณนั้นจะไม่ใช่การตะโกนกันอย่างโจ่งแจ้ง แต่จะมีสัญญาณที่ตกลงกันไว้แล้วเรียบร้อยคือโดยส่วนใหญ่คือการไอเสียงดังๆ
เมื่อเตรียมการตามด้านบนครบแล้วต่อไปก็เริ่มการถ่ายทำ โดยเรื่มถ่ายทำที่สถานีเริ่มต้นที่ตกลงกันไว้ไปจนกว่าจะถึงสถานีจบ
3. การตัดความยาวของเทป
ความยาวอย่างต่ำโดยทั่วไปที่เป็นที่ต้องการคือประมาณ 90 นาที โดยจะทำการเปลี่ยนนางเอก เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วถ่ายทำที่ช่วงสถานีที่เลือกไว้ซ้ำๆ (แน่นอนว่าว่าย่อมกำหนดวันที่จะถ่ายทำไว้แล้ว)  เนื่องจากการถ่ายเอวีโรคจิตนี้ต้องการความสมจริงดังนั้นจึงมักจะทำทีเป็นเซ็นเซอร์ที่ หน้านางเอก(เพื่อให้ดูเหมือนถ่ายคนทั่วไปจริงๆ)  ซึ่งในกรณีแบบนี้สามารถใช้นางเอกคนเดียวกันแค่เปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อให้ดูเป็น คนละคนก็ได้ สามารถช่วยลดต้นทุนลงไปในตัวด้วย  เช่น ทำสัญญากับนางเอก 1 คนต่อ 1 วัน ถ่ายโดยเปลี่ยนเสื้อผ้า 5 แบบ พอมาอีกวันนึงก็เปลี่ยนนางเอก เปลี่ยนเสื้อผ้าได้อีก 5 แบบ ทำแบบนี้ซ้ำๆก็จะได้ซีนหลากหลายต่างกันไป ซึ่งนางเอกราคาถูกไม่กี่คนกับเสื้อผ้าที่เปลี่ยนแบบไปก็สามารถผลิตหนังเอวี โรคจิตระยะสั้นได้ถึง 5 เรื่อง
4. สิ่งที่กลุ่มจิคังจะระวังในการถ่ายเอวี
การที่จะถ่ายทำบนรถไฟจริงๆนั้นต้องระวังในหลายๆอย่าง เช่น ต้องไม่ให้ดูออกว่าถ่ายที่รถไฟสายไหน สถานีไหนช่วงไหน  ดังนั้นในการถ่ายทำจึงต้องระวังไม่ให้เห็นตึกหรือวิวที่อยู่ภายนอกและต้องระวังไม่ให้เสียงประกาศชื่อสถานีเล็ดลอดเข้ามาด้วย

คำเตือนโปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน
- การกระทำโรคจิตในที่สาธารณะเช่นในเอวีนั้นเป็นความผิดทางกฎหมาย
- การกระทำโรคจิตเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสม
- เนื่องจากการถ่ายเอวีประเภทนี้ใช้ต้นทุนในลงทุนต่ำแต่ได้ผลผลิตมากจึงเป็นที่ชื่นชอบของเหล่าเมเกอร์

ภาพประกอบจาก  http://japaijapan.com/avfactory/

About the author /


Anonymous girl

Related Articles

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Thailand License.